Maarten Luther

Maarten Luther: een kleurrijk figuur in een boeiende tijd
Luther werd geboren op 10 november 1483 in Eisleben en omdat hij de volgende dag, de naamdag van Martinus van Tours (Sint-Maarten, 11 november), werd gedoopt, kreeg hij de naam : Maarten.
Hij studeerde rechten en theologie, werd Augustijner monnik (1506) en hoogleraar aan de Universiteit van Wittenberg. De publicatie van zijn academische stellingen tegen de handel in aflaten betekde een breuk met de Katholiek Kerk en de paus. Daarmee werd die gebeurtenis op 31 oktober 1517 het symbolische begin van de Reformatie en de geboortedag van het Protestantisme.
Bijbel
Luther was hoogleraar Oude en Nieuwe Testament. Met de Bijbel omgaan was zijn vak, maar vooral zijn grote liefde. Hij vertaalde de Bijbel in het Duits, en maakte daarbij gebruik van de recente kritische uitgave van de Griekse tekst door de grote geleerde en humanist Erasmus. In 1522 was het Nieuwe Testament in vertaling gereed, in 1534 ook het Oude Testament. Voor Luther was een Bijbelverhaal geen geschiedenis van lang geleden, hij legde alle nadruk op het nu, op de situatie van zijn toehoorders. En dat kon hij heel authentiek, met aansprekende beelden en met humor.
Bij Lutheranen vind je daarom geen fundamentalisme, geen Bijbel als eeuwige waarheid, ‘van kaft tot kaft’, maar geloof dat de Bijbel mij aanspreekt, daar waar ik nu ben. Het hart van de Bijbel is Jezus Christus. Hij is het heil, Gods liefde die van alle bladzijden je tegemoet straalt.
Zingen en Muziek
Luther hield van muziek en heeft veel liederen geschreven. In zijn tijd werd de mis alleen dor de priester en het koor gezonden, in het Latijn. De gewone mensen kwamen er niet aan te pas. Luther zorgde er voor , dat de gemeente zelf ging zingen.
Lutherse componisten als Bach en Buxtehude maakten liederen en cantates. Die zang-traditie en liefde voor muziek is altijd gebleven. Om de gemeente een eigen actieve rol te geven vertaalde Luther de Latijnse mis in het Duits, de structuur van de mis liet hij onveranderd. Sinds de vijftiger jaren gebruiken de meeste Lutherse gemeentes weer een liturgie die teruggaat op de mis. (de oecumenisch-protestantse liturgie). De nadruk in deze liturgie ligt op een feestelijke ‘hoge’ toon, het vieren dat God naar ons toegekomen is en met ons is.